Post Image

error 502

นิทรรศการศิลปนิพนธ์ครั้งที่ 1 โดย นักศึกษาคณะวิจิตรศิลป์ สาขาสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อ ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นิทรรศการนี้จัดขึ้นเพื่อเผยแพร่ผลงานที่ผ่านการศึกษามาตลอดระยะเวลา 4 ปี ตามหัวข้อที่นักศึกษาแต่ละคนสนใจ โดยเป็นการแสดงออกผ่านปฏิบัติการทางสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อร่วมสมัย ที่มิใช่สื่อศิลปะบริสุทธิ์ในเชิงนามธรรม แต่เป็นการจัดแสดงงานสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อที่มุ่งเน้นในการทำความเข้าใจ รวมทั้งวิพากษ์ในประเด็นเรื่องราวรอบตัวอันสลับซับซ้อน ผ่านวัฒนธรรมทางสายตาที่ไม่ได้ผูกยึดอยู่กับกรอบชุดความรู้หรือเทคนิคการนำเสนอแบบใดเป็นการเฉพาะ แต่ผสมผสานความรู้ความเข้าใจ ทั้งทางด้านวัฒนธรรม ศิลปะ การออกแบบ สื่อมวลชน การเมือง และเศรษฐกิจ เพื่อสรรค์สร้างงานสื่อและการออกแบบสื่อในรูปแบบต่างๆ ในฐานะกิจกรรมทางวัฒนธรรมร่วมสมัยอย่างสัมพันธ์และเป็นประโยชน์ต่อสาธารณชนและปัจเจกชน นอกเหนือจากการจัดแสดงงานสื่อศิลปะและการออกแบบสื่อร่วมสมัยแล้ว ยังมีการจัดกิจกรรมเสวนา บรรยาย และปฏิบัติการต่างๆ ซึ่งจะก่อให้เกิดประโยชน์ต่อแวดวงวิชาการ สื่อศิลปะ และวัฒนธรรมร่วมสมัยต่อไปในอนาคต โดยนิทรรศการศิลปนิพนธ์ครั้งนี้จัดขึ้นภายใต้ชื่อว่า “ERROR 502”

 

ERROR 502 เป็นภาษาที่ใช้ในอินเตอร์เน็ต ซึ่งเป็นรหัสสถานภาพการตอบรับ HTTP จากเครื่องให้บริการ มีการกำหนดโดยมาตรฐานอินเตอร์เน็ตของคณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเตอร์เน็ต (IETF) โดยรหัสสถานภาพนี้ หมายถึง Service Temporarily Overloaded หรือ Bad gateway อันเป็นความผิดพลาดที่เกิดจากเครื่องแม่ข่าย (Server) ไม่สามารถให้บริการได้ แม้ว่าการร้องขอจะส่งมาอย่างถูกต้อง ซึ่งอาจเกิดจากแม่ข่ายนั้นมีผู้เข้ามาใช้งานมาก ทำให้หยุดการทำงานชั่วคราว หรืออาจเป็นเพราะเครื่องแม่ข่ายเสีย ไฟดับ ปิดปรับปรุง เป็นต้น อย่างไรก็ดี ปัญหาดังกล่าวจำเป็นต้องได้รับการแก้ไขจากแม่ข่าย โดยผู้ใช้บริการทำได้เพียงกดปุ่มRefresh ซ้ำๆ ซึ่งอาจใช้เวลาเพียงชั่วครู่ หรือนานแรมปี

 

หากจะพูดถึงระบบการศึกษาไทยในระดับอุดมศึกษา ก็คงไม่ต่างอะไรจาก ERROR 502นัก ที่มีตลาดแรงงานเป็นแม่ข่าย (Server) และมีรัฐเป็นตัวกลางในการจัดการโครงสร้าง โดยตัวผู้เรียนเองเป็นผู้ใช้บริการ เมื่อถึงคราวที่นักศึกษาจะก้าวเข้าสู่ตลาดแรงงาน พื้นที่เหล่านั้นจะเพียงพอสำหรับรองรับปริมาณนักศึกษาที่จบออกไปหรือไม่ สวัสดิการรัฐจะทั่วถึงและเพียงพอต่อความต้องการของบุคคล รวมทั้งสร้างความมั่นคงในชีวิตอย่างไร ในเมื่อทุกวันนี้โอกาสในการเข้ารับการศึกษายังยากลำบาก นับประสาอะไรกับการจบออกไปแล้วมีงานทำ

 

เมื่อเกิดคำถามจากผู้เรียนว่า สิ่งที่เรียนนั้นนำไปใช้ประโยชน์อะไร ไม่สำคัญว่าผู้เรียนจะได้คำตอบอย่างไรจากปากผู้สอน หากแต่สิ่งที่มาพร้อมกับคำถามคือความกังวลของผู้ที่กำลังจะออกไปสู่โลกภายนอก และกลายเป็นหนึ่งในฟันเฟืองของเครื่องจักรแห่งยุคโลกาภิวัตน์ ความกังวลนี้ไม่เพียงแต่สะท้อนความรู้สึกส่วนตัวของผู้ถาม แต่ยังสะท้อนให้เห็นถึงวิชาความรู้ทั้งหมดที่มีในเวลานี้จะสามารถทำให้ผู้เรียน “ทำมาหากิน” ได้จริงๆ หรือไม่ และทำให้พวกเขาเลี้ยงตัวเองตลอดจนดูแลคนรอบข้างได้จริงหรือ?ทักษะฝีมือที่เคยเป็นที่ 1 ในห้องเรียนกำลังจะถูกท้าทายจากระบบการทำงาน ระบบเส้นสาย ค่านิยมแปลกๆ ตลอดจนเงินเดือนที่แทบจะไม่เหลือไว้ใช้ยามเจ็บไข้ได้ป่วย นอกจากตัวผู้เรียนจะเกิดคำถาม ผู้เรียนก็มักจะถูกตั้งคำถามเช่นกัน สำหรับนักศึกษาศิลปะผู้มีความคิดสร้างสรรค์ มีจินตนาการ มีทัศนคติในการมองโลกอย่างแตกต่าง มักถูกตั้งคำถามจากสังคมว่าจบไปจะทำงานอะไร ในเมื่อวันๆ อยู่แต่ในโลกเพ้อฝัน ความคิด จิตวิญญาณ ในขณะที่สังคมแห่งความเป็นจริงมีแต่การแข่งขัน การทำงานที่เป็นระบบระเบียบ ตลาดแรงงานที่มี ไม่ได้รองรับการทำงานของคนเหล่านี้ รวมทั้งมิติต่างๆ ทางสังคมที่ไม่ได้เอื้ออำนวยให้พวกเขามีชีวิตตามที่ต้องการเพราะปัจจุบันสภาพเศรษฐกิจ สังคม การเมือง ศิลปะ วัฒนธรรมแทบจะไม่เหลือพื้นที่ให้แสดงออกทางความคิดสร้างสรรค์ใดๆ แม้จะมีการแสดงให้เห็นถึงความพยายามจากชนชั้นปกครองไทยที่จะเปลี่ยนแปลง ปรับปรุง ปฏิรูป สังคมนี้ใหม่ แต่การ Refresh ดังกล่าวก็ไม่มีทีท่าว่าจะเป็นผลสำเร็จ มิหนำซ้ำยังมีปัญหาตามมาอีกมากมาย

 

เมื่อเครื่องแม่ข่ายไม่ได้รับการปรับปรุงขยายฐานโครงสร้างให้รองรับปริมาณผู้ใช้ ไม่ว่าจะเกิดคำถามอะไรก็ไม่สำคัญ ไม่แน่ว่าสังคมในปัจจุบันนี้ กำลังอาจต้องการแฮกเกอร์มือดีที่เข้ามาทำลายและล้มล้างระบบเสียใหม่ ให้เกิดความเป็นธรรมมากขึ้น ลบไฟล์ขยะและไวรัสในสังคมให้สะอาดเพื่อพร้อมรองรับการเข้ามาของผู้ใช้บริการหน้าใหม่ และทำการShutdown ระบบที่แทรกแซงหรือรบกวนการทำงานเครื่องแม่ข่าย เพื่อให้การทำงานของระบบมีเสถียรภาพมากขึ้น รวมถึงแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้างที่ใช้งานได้จริงเพียงไม่กี่ส่วน เพื่อที่อย่างน้อยปัญหาต่างๆ ก็น่าจะลดลงบ้าง

 

นิทรรศการศิลปนิพนธ์ ERROR 502 ไม่ใช่เพียงแค่การแสดงงานศิลปะทั่วไป แต่เป็นการรวบรวม Databaseจากศาสตร์แขนงต่างๆ มาผนวกเข้ากับประสบการณ์ที่ได้รับการฝึกฝนอย่างหนักตลอดระยะเวลา 4 ปี เพื่อให้ได้มาซึ่งข้อมูลชุดหนึ่ง ที่แม้จะไม่ใช่ข้อสรุปสุดท้าย แต่การ Refreshครั้งนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างสรรค์ผลงานของนักศึกษา MADsในอนาคตต่อไป เมื่อจินตนาการสำคัญกว่าความรู้ที่มี มันคงไม่ยากนักที่นักศึกษาอย่างเราๆ จะประกอบอาชีพและหาจุดยืนในสังคมได้ และถึงแม้เราเรียนรู้ที่จะป้อนคำสั่งการทำงานอย่างถูกต้อง หากแต่อะไรจะรับประกันได้ว่าทันทีที่เรากด Enter ลงไปแล้ว เราจะไม่เจอกับ Error 502 บนเครื่องแม่ข่ายสังคมที่เรากำลังดำรงอยู่ในขณะนี้